Według pierwotnego planu zejście na ląd na atolu Eniwetok puder wleźć nie przedtem niż 1 maja 1944, jednak po rezygnacji z uderzenia na Truk dodatkowo wobec nadspodziewanych postępów akcji lądowania na Kwajalein adm. Nimitz drogą radiową zasięgnął opinii adm. Spruance, to znaczy wolno zaatakować Eniwetok pod użyciu sił oraz środków zaangażowanych w środku ostatnie lądowanie. Spruance, po przedyskutowaniu sprawy z adm. Turnerem oraz gen. Smithem[9] odpowiedział pozytywnie oraz wewnątrz ten procedura program szybkiego uderzenia został zaaprobowany.
3 lutego przyleciał z Majuro adm. Hill także rozpoczął zastęp konsultacji z admirałami Spruance także Turnerem, w środku wyniku czego uderzenie wyznaczono wstępnie na 15 lutego. Później datę lądowania podwójnie przekładano, iżby wreszcie ustalić, że D-Day na rzecz atolu nastąpi 17 lutego.
Atol Eniwetok to owalna laguna, położona 330 mil morskich od czasu Kwajalein dodatkowo składająca się z dookoła 30 niewielkich wysepek, z których ledwo trzy mogły posiadać jakiekolwiek znaczenie obronne – Eniwetok na południu, Parry (wyspa św. Elżbiety) na południowym wschodzie i Engebi na północy. Zgodnie z danymi wywiadu znaczenie miała jeno Engebi, w tej okolicy albowiem znajdowało się jedyne lotnisko atolu dodatkowo stacja paliwowa na potrzeby floty. Według tychże danych kadra wojak wynosił nie więcej niż siedmiuset żołnierzy plus marynarzy, do czego dochodziło dookoła tysiąca cywilnych robotników budowlanych. Jednakże na początku lutego, po zapoznaniu się z dokumentami zdobytymi na Kwajalein, Amerykanie nabrali pewności, że siły te zostały wzmocnione na wskroś japońską 1 Brygadę Desantową (dalej 1 BD) plus do wnętrza obecnej chwili garnizon atolu mógł przypuszczać od momentu 2900 do 4000 ludzi. Tymczasem zdjęcia lotnicze nie wskazywały na większe przygotowania do obrony, zbytnio wyjątkiem kilkudziesięciu okopów plus rowów łącznikowych na Eniwetok dodatkowo Engebi. Parry wydawała się nieobsadzona. W rzeczywistości Parry miała najliczniejszą obsadę plus najważniejszy struktura świetnie zamaskowanych punktów oporu. Tu puder swoją siedzibę przywódca 1 BD, gen. Yoshimi Nishida.
Umocnienia, wzniesione na wskroś Japończyków na Parry także Eniwetok dotychczasowy budowane wewnątrz pośpiechu, jednak ze znajomością techniki fortyfikacyjnej. Centrum każdej reduty obronnej stanowił kryjówka waleczny wzmocniony pniami palmowymi, arkuszami nadwozie falistej dodatkowo grubą warstwą piasku. Wokół rozciągał się nieuszkodzony struktura krytych rowów łącznikowych plus tuneli łączących też w środku większości kryte także zamaskowane jedno- oznacza to dwuosobowe punkty oporu. Rozkaz na rzecz żołnierzy nakazywał wykorzenianie przeciwnika na podejściach do plaż, na samych plażach również wzdłuż i wszerz wewnątrz terenie aż do końca: "...chorzy dodatkowo ranni, którzy nie będą zdolni do walki, popełnią samobójstwo. Pozostali przeformują swoje szeregi, wrócą do bitwy w charakterze zwarte oddziały plus zginą do wnętrza boju"[10]. Zgodnie z planem obrony na Eniwetok znalazło się 779 żołnierzy dodatkowo 29 pracowników cywilnych. Garnizon zbrojny był do wnętrza 2 miotacze płomieni, 13 wyrzutni granatów, 12 lekkich dodatkowo 2 ciężkie karabiny maszynowe, 1 granatnik 50 mm, 11 granatników 81 mm, 4 racja 20 mm dodatkowo 3 lekkie czołgi. Na Engebi garnizon składał się z 692 żołnierzy, 54 marynarzy także dookoła 500 pracowników cywilnych. Uzbrojenie było identyczne w charakterze na Eniwetok + 2 porcja przeciwpancerne 37 mm również 2 działa obrony wybrzeża 120 mm. Sił tych nie powinno się przeceniać, bo ciągłe rajdy samolotów amerykańskich uszczupliły je raczej znacznie. Zniszczeniu oddany m.in. składy amunicji oraz magazyny żywnościowe, jeszcze więcej było rannych również chorych, i obsługa medyczna niewystarczająca.
Przygotowanie oddziałów amerykańskich przeznaczonych do przeprowadzenia operacji nie było najlepsze. Ani świeżo powstały 22. pmar, ani 106. pp nie ubiegły wystarczającego wyszkolenia wewnątrz operacjach desantowych, żołnierze byli nieostrzelani, niezdyscyplinowani, nie znali japońskich sposobów prowadzenia walki. Co więcej, brakowało środków desantowych, zwłaszcza amtraków oraz DUKW, zaś w środku trakcie walk na Eniwetok zaczęły się opresja z amunicją. W tej sytuacji program operacyjny, zakładający zajmowanie wysp kolejno: z początku Engebi, tudzież od tego czasu jakby równolegle Eniwetok również Parry, okazał się pierwszy z możliwych.
Akcję przygotowawczą przeciwko wyspom atolu rozpoczęła 58.4 Grupa Uderzeniowa adm. Mitschera bombardując z powietrza wewnątrz dniu 16 lutego lotnisko, samoloty, działa również wszystkie widoczne budynki (niezależnie od chwili ich przeznaczenia) na Engebi. Następnego dnia (17 lutego), o godz. 6.59, rozpoczął się strzelanina artylerii okrętowej. O 7.50 pożoga został przerwany, aby ofiarować 35 minut czasu samolotom, po czym strzelanina był kontynuowany, tudzież wobec jego osłoną poławiacze min oraz zespoły nurków oczyszczali podejścia do plaż.
Wkrótce po rozpoczęciu ataku lotniczego okręty podjęły zmasowany palba wysepek Canna (Rujoru) plus Camellia (Aitsu), żeby skończyć go tylko o godz. 8.11, jak zupa oddziały docierały do plaż. Wysepki wspaniały się nieobsadzone, ponadto w charakterze położona na północny zmrok od czasu Engebi Zinnia (Bogon). Na wszystkich rozlokowano baterie haubic 75 mm oraz 105 mm, które od razu przystąpiły do ostrzału głównego celu ataku, gdzie wyładunek (Plaża Biała 1 – 1. batalion 22. pmar dodatkowo Plaża Niebieska 3 – 2. batalion[11]) nastąpił o 8.44 dnia następnego, tj. 18 lutego.
Lądowanie przebiegało bez przeszkód. Jedyny tarcie odnotowano na południowym krańcu wyspy, skądże strzelało nieco karabinów maszynowych dodatkowo kilkudziesięciu żołnierzy japońskich, tymczasem ten paragraf został niezadługo zniszczony, oraz pozostali obrońcy zmuszeni do ucieczki na północ. O godz. 9.25 marines wgryźli się w taki sposób do głębi do wnętrza wyspę, że artyleria musiała poniechać ostrzału. W rezultacie o 14.50 ogłoszono oficjalnie, że Engebi została zajęta oraz oczyszczona ze stratami własnymi 85 zabitych także zaginionych także 521 rannych. Japończycy stracili 16 jeńców oraz 1 276 zabitych. W tym dniu plus następnym kompanie zwiadu spenetrowały oraz zabezpieczyły wszystkie małe wysepki między Engebi dodatkowo kolejnymi celami ataku – Eniwetok także Parry.
Podczas zajmowania małych wysepek atolu kilku przesłuchiwanych krajowców zeznało, że na Eniwetok znajduje się wokół tysiąca Japończyków. Jeńcy wzięci na Engebi nie potwierdzali tych informacji, zaś dokumenty znalezione po szturmie wskazywały, że na Eniwetok jest 556 żołnierzy, zaś na Parry 326. Zgodnie z tą ostatnią informacją adm. Hill zmodyfikował własny program nakazując batalionom 106. pp przyziemianie kolumną batalionów, oraz po dwóch godzinach od chwili rozpoczęcia szturmu wycofanie jednego batalionu celem wsparcia 22. pmar atakującego wyspę Parry.
Atak na Eniwetok został określony na godz. 9.00 18 lutego. O godz. 7.10 dwójka niszczyciele podeszły do plaż od momentu strony laguny także otworzyły ogień. Pół godziny odtąd dołączył do nich trzecia część niszczyciel, oraz wewnątrz ciągu następnych 30 minut czwórka kolejne niszczyciele podeszły do wyspy odkąd strony oceanu również rozpoczęły bombardowanie. Nie był to strzelanina wystarczający. Podczas jak na Engebi spadło 1 180 tonus pocisków, i na Parry 945, Eniwetok otrzymało zaledwie 205 ton. Nie było podobnie poprzedzającego przyziemianie bombardowania z powietrza. Dopiero o 8.10 nadleciały samoloty z lotniskowców, tak aby ostrzelać plaże plus ich zaplecze, natomiast jakby tuż zanim lądowaniem zjawiły się LCT (R) (nieznana jest ich dokładna liczba), tak aby wystrzelić pod adresem plażom swe rakiety.
W odróżnieniu od czasu pozostałych wysp archipelagu wybrzeże Eniwetok był urwisty również szczytny na więcej niż 3 metry, co uniemożliwiało amtrakom posuwanie się do wnętrza toń lądu. Wobec silnego ognia zaporowego karabinów maszynowych także granatników piechota amerykańska zaległa na plaży, natomiast niektóre pododdziały zaczęły chociażby zawracać się pod adresem jednostkom desantowym. Te, które posuwały się wewnątrz topiel wyspy, wcześniejszy atakowane ze skrzydeł wskroś Japończyków wykorzystujących rowy łącznikowe plus tunele. Pokonanie pierwszego odcinka również dotarcie do kochany biegnącej wzdłuż plaży zajęło kompaniom B dodatkowo K więcej niż dwoje godziny. Dopiero zasiłek czołgów pozwoliło na wdarcie się wewnątrz odmęty pozycji przeciwnika plus dotarcie do przeciwległego, oceanicznego brzegu wyspy.
Około południa nastąpił zmasowany przeciwuderzenie japoński, wewnątrz którym wzięło współpraca z okładem 300 żołnierzy. Został powstrzymany wewnątrz wyniku kilkuminutowego starcia na bagnety również granaty również zakończył się o godz. 12.45. O tej też godzinie wstrzymany został napad jankeski na lewym skrzydle. Stało się jasne, że bez wzmocnienia nie da się przełamać pozycji przeciwnika również że wewnątrz pierwszym rzędzie wypada posprzątać południowo zachodni kres wyspy. W związku z tym zarządzono natychmiastowe przyziemianie 3. batalionu 22. pmar także zapał przezeń lewego skrzydła 1. batalionu 106. pp. Trzeci batalion tego pułku przedtem był zaangażowany do wnętrza walkę na wschodnim kierunku uderzenia. Marines wylądowali o 14.25, oraz wprzódy o 16.05 profil natarcia została wyrównana. Około 18.30 oddziały amerykańskie osiągnęły ostatnie umocnienia na południowo zachodnim krańcu wyspy, niemniej jednak pośród nacierającymi jednostkami jeszcze istniała niezamknięta, 100-metrowa luka, z której w środku nocy wyszło kontruderzenie japońskie zagrażające bez owijania w bawełnę stanowisku dowodzenia batalionu.
Rano 20 lutego walki na tym odcinku zostały zakończone, obojętnie jak papier wartościowy oczyszczająca ondulacja wskroś w dobrym stanie dzień. Dopiero trzeciego dnia o świcie pododdziały marines oraz czołgi wolno było załadować na środki przeprawowe na rzecz dokonania desantu na wyspie Parry. Tymczasem na lewym skrzydle, gdzie walczył 3. batalion 106. pp, agresja posuwało się nader wolno naprzód, mimo to do zapadnięcia ciemności zajęto 2/3 długości wyspy, wewnątrz czym znaczny współpraca miały czołgi także artyleria dywizyjna.
Noc była ciemna, aliści rozświetlana racami plus pociskami oświetlającymi z okrętów, co pozwalało, do godz. 2.00 prowadzić dalej atak. Dopiero o 4.30 żołnierze zostali zmuszeni – poniżej ostrzałem japońskim – do okopania plus przetrwania do świtu dookoła 7.00. Atak podjęty o brzasku nie napotykał poprzednio większych przeciwności także ani powierzchowny dół przeciwczołgowy, ani prymitywne miny przeciwpiechotne (laski dynamitu z zapalnikami lontowymi), nie hamowały natarcia. Kraniec wyspy został osiągnięty o godz. 16.30 21 lutego. Zajęcie wyspy Eniwetok kosztowało Amerykanów 37 zabitych plus 94 rannych. Japończycy stracili wokół 800 zabitych plus 23 jeńców.
Opóźnienie do wnętrza zajęciu Eniwetok również straty poniesione wskroś 1. dodatkowo 3. batalion 106. pmar. spowodowały, że przyziemianie na wyspie Parry, które miało stanąć równolegle z atakiem na wyspę główną, zostało odłożone aż do chwili zajęcia dodatkowo zabezpieczenia Eniwetok. W ten tryb Parry otrzymała znacznie większą, niż zrazu zakładano, porcję bombardowań z morza oraz powietrza, co spowodowało, że zdobycie najsilniej obsadzonej wyspy przebiegło poniekąd bezproblemowo.
O świcie pancerniki "Tennessee" również "Pennsylvania" podeszły na 1 500 metrów do brzegu plus ostrzelały wyspę nie ledwo ze swych ciężkich również lekkich dział, tymczasem chociażby z działek 40 mm. Od strony laguny pokrewny ogień prowadziły ciężkie krążowniki "Indianapolis" dodatkowo "Louisville" wspierane wskroś niszczyciele. Ogień był w taki sposób zawiesisty plus nieprzewidywalny, że trzy LCG, które zbliżyły się do Parry na rzecz dokonania bliskiego ostrzału, zostały trafione pociskami 75 mm z niszczyciela Hailey tracąc 13 zabitych także 74 rannych.
Lądujące oddziały powitał niezbyt sprawny płomień japońskich karabinów maszynowych także jednego działa 77 mm, uciszonych pięcioma salwami oddział okrętowych. O godz. 13.30 zdobyty został północny sektor obrony, natomiast do wieczora południowy. 3. batalion 106. pp wylądował 23 lutego o świcie, ażeby do końca dnia pokrzyżować oczyszczanie wyspy. W trakcie walk na atolu Eniwetok Amerykanie stracili 262 zabitych, 77 zaginionych oraz 757 rannych. Do niewoli wzięto 66 Japończyków plus Koreańczyków. Cała pozostałość japońskiego garnizonu zginęła.