Wyspy Marshalla, zamieszkane od czasu kilku tysięcy lat, odkrył na rzecz Europejczyków wewnątrz 1526 żeglarz hiszpański Alonso de Salazar[1]. W końcu XVIII wieku ponownego odkrycia dokonał angielszczyzna żeglarz John Marshall także od chwili jego nazwiska nazwę wziął nieuszkodzony archipelag. W końcu XIX wieku wyspami zainteresowało się królestwo niemieckie, ustanawiając w tej okolicy faktorię handlową również włącznie archipelag wewnątrz 1906 do wnętrza zbiór Nowej Gwinei Niemieckiej.
Podczas I wojny światowej Wyspy Marshalla znalazły się w środku rękach Japonii plus pozostały w środku jej władaniu do wnętrza latach następnych z mandatu Ligi Narodów. Od wiosny 1941 zaczęto przerzucać wewnątrz ten strefa jeszcze większe siły, w taki sposób że do wnętrza styczniu 1944 wynosiły one 13 700 ludzi. Osłonę lotniczą zapewniać im miały 32 samoloty z Truk, 45 z Kwajalein, 50 z Maloelap, 9 z Wotje dodatkowo 15 z Eniwetok. Jednakże naloty, dokonywane z rosnącej liczby amerykańskich lotniskowców również lotnisk na opanowanych wskroś Amerykanów wyspach, do wnętrza końcu stycznia 1944 sprowadziły tę liczbę do 15 sztuk, zaś niedługo do zera.